NASA’nın bu ücretsiz hizmetinden faydalanmak için “faceinspace.nasa.gov” adresine girmek, fotoğraf ile ismi yüklemek ve bu hatırayı uzaya son iki mekik seferinden hangisinin götüreceğini seçmek yeterli.

Bu hizmetten faydalananlar, fırlatılışından sonra isim ve fotoğraflarını uzaya taşıyan mekiği, sanal ortamda, Twitter ve Facebook gibi paylaşım sitelerinden de takip edebilecekler.

Uzay seferinin sonunda mekiğin yere inmesinin ardından ismini ve fotoğrafını uzaya gönderenler, bu siteye tekrar girerek, sefer komutanı tarafından imzalanan “Uçuş Sertifikalarını” da yazıcıdan alabilecekler.

Mekiklerin, 30 yıla yakın hizmet verdikten sonra emekliye ayrılmalarından önce Discovery’nin eylül ortasında Endeavour’ın da kasım sonunda yapacağı son iki sefer kaldı.

NASA’nın bu hizmeti, uzaya büyük ya da küçük çeşitli eşyalar götürme geleneğine dayanıyor.

Öğrencilerin imzaları, Beatles plakları, “Toy Story” animasyon filminin karakteri Buzz’ın oyuncak bebeği, bilim kurgu dizisi Uzay yolu’nun yaratıcısı Gene Roddenberry’nin külleri gibi birçok şey daha önce uzaya götürülmüştü.

Mart 2009′da da bir yarasa, Discovery’nin yakıt tankına tüneyerek maceraya atılmış ancak fırlatmadan sonra NASA kontrol merkezinin ekranlarından kaybolmuştu.

AA

12-13 Nisan tarihlerinde gerçekleşen patlamada çekilen görüntüleri birleştirilerek video haline dödüştürüldü.

Videoda alev topu haline gelen Güneş’in yüzeyindeki patlama net şekilde görüntülendi.

NASA yeni görüntülerin bugüne kadar elde ettikleri görüntülerden “çok daha etkileyici” olduğunu açıkladı.

NASA’da görevli bilim adamları, Cassini’nin G halkasında yaklaşık 600 gün süren incelemeleri sırasında kaydettiği ve Dünya’ya geçtiği görüntüleri analiz ederek, kendisine ait halka kemeri bulunan çapı 600 metre civarındaki mini uyduyu keşfetti.

Bu uyducuğun G halkasının ana kaynağı olabileceğini düşünen bilim adamları, Cassini’nin tespitinden önce G halkasının bilinen bir uyduya sahip olmayan tek halka olduğunu, bunun da zaten garip olduğunu belirtti.

Astronomlar, bu mini uydunun keşfinin, G halkasını şimdi kendileri için daha anlamlı kıldığını kaydetti.

Satürn’ün halkaları keşif sırasına göre isimlendiriliyor. Cassini, Satürn’de daha önce mini uydusu bulunan 2 halka daha tespit etmişti.

Buluş, Uluslararası Astronomi Birliği dergisinde de yayımlandı.

AA

Projelerine “Jüpiter” adını veren muhalif bilim adamlarının bu parlak buluşu da Ares gibi Marshall Uzay Uçuş Merkezi ve diğer NASA kurumları çalışanlarının ürünü.
 
Ares projesinde çalışanların boş zamanlarında kendi isimlerini zikretmeden geliştirdikleri bu sisteme emekli mühendis ve başka uzay tutkunları da destek veriyor.

Rakip projeye destek veren mühendislerden Ross Tierney, NASA’daki bir kısım mühendis ve yüklenici şirketin Ares sisteminin planlarının gözden geçirilmesini istediğini, ancak unvanlarının tenzil edilmesi, başka yere sürülme ya da işten kovulma korkusuyla konuşmadığını belirterek, Jüpiter projesine NASA’nın en önde gelen mühendislerinden, yöneticilerine kadar 57 gönüllünün katıldığını kaydetti. 
 
NASA’nın Ares projesindeyse binlerce hükümet ve yüklenici şirket çalışanı bulunuyor.

NASA’nın Marshall Uzay Uçuş Merkezindeki Ares projesinin başkanı Steve Cook ise, bazı mühendislerin bir yeraltı roket programına katılması olasılığını göz ardı etmediğini belirterek, “Ama insanların boş zamanlarında yaptıkları beni ilgilendirmez” dedi.

Jüpiter projesini bildiğini ve önemsemediğini söyleyen Cook, NASA’nın geçen güz roket sistemiyle ilgili planları resmen incelediğini ve bunun şüpheli rakamlara dayanan güvenilmez bir proje olduğu kararını verdiğini kaydetti.

“Bu proje hayata geçirilemez, çalışmayacağı için vazgeçildi” diyen Cook, ayrıca Ares 1 roketinin bir yıldan kısa bir zaman içinde ilk test uçuşunu yapacağını bildirdi.

NASA, 2010′da uzay mekiklerini emekliye ayırmaya hazırlanırken, bu tartışma Amerikan uzay ajansı yönetimindeki görüş ayrılıklarını da ortaya koyuyor. 2015′e kadar Ares 1 ve buna eşlik edecek ağır yük roketi Ares 5 ile yörünge uçuşlarını başlatmayı planlayan NASA yetkilileri, 2020′ye kadar da Ay’a yeniden astronot göndermeyi hedefliyor.

Bu sisteme göre, özünde modifiye edilmiş bir mekik fırlatma roketi bulunan Ares 1′deki bir kapsülle yörüngeye taşınacak astronotlar, burada ayrı bir Ares 5 roketiyle taşınacak Ay aracına bindikten sonra Ay’a doğru yola koyulacak.

Ay seyahati için aynı biçimde iki ayrı roket fırlatılmasını öngören muhalif Jüpiter projesi ise, iki roketin de uzay aracının dış yakıt tankına bağlanmasını öngörüyor. Bu projenin bazı tasarım unsurları, 1980′lerin ve 1990′ların başında üzerinde çalışılan ve hiç kullanılmayan roket sistemlerine benziyor.

Projeyi savunanlar, bunun daha basit ve daha güçlü bir sistem olduğunu, ayrıca NASA’ya 20 yıl içinde geliştirme aşamasında 19 milyar dolar ve işletim sırasında da 16 milyar dolar tasarruf sağlayacağını söylüyor.

NASA, geçen yıl hükümetin sorusu üzerine Ay’a yeniden gitme planının 20 yılda 230 milyar dolar olacağının tahmin edildiğini bildirmişti. NASA, Ares için şimdiden 7 milyar dolar harcadı.