Nature dergisinde yayımlanan makaleye göre, Fransız araştırmacılar, Dünya’dan daha önce yapılan bir gözlemi canlandırmak amacıyla Kızıl Gezegen için bilgisayarda bir iklim modeli oluşturdular.

Analizde, metan gazının Mars atmosferinde düzensiz bir şekilde dağıldığı ve mevsimlerle değiştiği görüldü. Mars’ta metan gazının varlığının şaşırtıcı ve ilgi uyandırıcı olduğunu belirten bilim adamları, Kızıl Gezegen’deki metanın bir yaşamdan veya volkanlar gibi bir jeolojik faaliyetten kaynaklanabileceğinin altını çizdiler.

Makalelerinde, bir Amerikan ekibi tarafından yapılan gözlemi yeniden oluşturmak için Mars’ın bilgisayarda iklim modelini nasıl kurguladıklarını anlatan Paris’teki Pierre ve Marie Curie Üniversitesinden Franck Lefevre ve François Forget, bildikleri dinamik ve kimya bilimini modele koyup, Dünya’dan görülen düzensiz metan dağılımını yeniden oluşturmak için ölçümlerle eşleştirmeye çalıştıklarını belirttiler.

Ancak Dünya’da bildikleri fotokimyayı modele koyunca modeli yeniden oluşturamadıklarını ve bunun şaşırtıcı olduğunu kaydeden bilim adamları, “Şu an bildiğimiz kimya, Mars’taki metan ölçümleriyle uyuşmuyor. Bir şey metanın ömrünü 600 kat düşürüyor. Eğer ölçümler doğruysa önemli bir şeyi kaçırıyor olmalıyız” dediler.

Amerikan Havacılık ve Uzay Dairesinin (NASA) California eyaletindeki Pasadena’da kurulu Jet Motorları Laboratuvarından yüzey radar cihazı ekibi üyesi Ali Safaeinili, elde ettikleri sonuçların buzun varlığına kanıt olduğunu belirtti.

Austin’deki Texas Üniversitesi Yer Bilimleri Fakültesinden John Holt da elde edilen bulgularla ilgili olarak Science dergisinde yazdığı makalede, geniş buzul kitlelerinin Mars’ın kutup bölgelerinde olmadığını belirterek, “İncelediğimiz tek bir buzul tabakası, Los Angeles kentinin üç katı genişliğinde ve 3 km kalınlığında, belki daha fazla” diye konuştu.

Holt, buzul tabakalarının bilimsel değerinin dışında, Mars’ın gelecekteki keşfinde önemli bir su kaynağı olabileceğine işaret etti.

Amerikalı uzmanlar, Mars’ın güney yarıküresindeki Hellas havzasındaki muazzam buzul kitlesinin 2250 km genişliğinde ve 5 km kalınlığında olduğunu belirterek, yaklaşık 4 milyar yıl önce büyük göktaşının gezegenin yüzeyine çarpmasıyla oluştuğunu düşündüklerini kaydetti.

Makaleyi yazan Holt ve ekibin 11 diğer üyesi, Mars Odyssey uzay aracıyla yapılan yüzey radar incelemelerinde kuzey yarıkürede de benzer oluşumlar belirlediklerini ifade etti.

AA

“Space.com” adlı internet sitesindeki habere göre, Phoenix’in altında, aracın 3 dakikalık inişi sırasında görüntü alması için yerleştirilen Mars Descent Imager (MARDI) sisteminin parçası olan mikrofondan, sistemin 25 Mayıstaki iniş sırasında çalıştırılamamasından ötürü şimdi faydalanılmasına karar verildi.

Bilim ekibinin mikrofonu çalıştırmadan önce bazı kontroller yapması gerekiyor. NASA uzmanları, her şey hazır olduktan sonra “bir şeyler duyduklarından emin olmak” için, Phoenix robot koluyla toprağı kazarken veya matkabıyla delerken mikrofonu çalıştırmak istiyorlar.

Bununla birlikte Mars’tan çok fazla şey duymayı beklemediklerini belirten bilim adamları, öncelikle Phoenix’in mikrofonunun profesyonel bir mikrofon olmadığını, ikincisinin de ses dalgalarının Kızıl Gezegen’de Dünya’da olduğu gibi çok fazla uzağa gitmediğini, çünkü Mars’ın atmosferinin daha ince olduğunu ifade ediyor.

Bilim adamları, Mars’tan ses duymaya çalışmanın, Dünya’dan 30 bin metre yukarısını dinlemeye benzeyeceğini söylüyor.

NASA uzmanları, Phoenix çalışırken ses duyarlarsa, sonra uzay aracı sessizken bir şeyler duymaya çalışacaklar.

(samanyoluhaber.com)

AA

Avrupa Uzay Ajansı, Mars’ta su kaynaklarının bulunduğu bölgelerin fotoğraflarını paylaştı.

Yüksek çözünürlüklü stereo kameralarla (HRSC) çekilen görüntüleri incelendiğinde, Mars’ın en büyük su kaynağı bölgelerinden biri olan Echus Chasma’nın yarıklarında su kaynağı bulunduğunu sanılıyor. Kasei Vadisi’nin 3 bin kilometre kuzeyinde bulunan Echus Chasma görüntüleri ışığında bilimadamları, Kızıl Gezegen’de bir zamanlar su bulunduğunu iddia ediyorlar. Su vadisindeki hendeklerin volkanik hareketlenmeler sonucu oluştuğu belirtildi. Yeni dataların, Mars’ın oluşumu ve jeolojik yapısına ışık tutması bekleniyor.

Mars’ta su kaynaklarının bulunduğu bölgelerin fotoğrafları

(samanyoluhaber.com)

ABD’nin prestijli üniversitesi Massachusetts Institute of Technology’den (MIT) bir ekibin geliştirdiği yeni bir yöntemle yapılan gözleme göre, bu çarpışmanın etkisiyle oluşan ve şu anda kısmen silinen yaklaşık 10 bin kilometre uzunluğundaki eliptik biçimli krater, Kızıl Gezegenin Tharsis bölgesinde bulunuyor.

 Amerikalı bilim adamları İngiliz Nature dergisinde yayımladıkları bilimsel makalelerinde, asteroidin çarpmasının Mars’ın yarıkürelerinden birinin diğerinden neden daha alçak ve daha ince kabuklu olduğunu açıkladığını düşünüyor.

Kızıl Gezegenin iki yarıküresi arasındaki fark, hala çözülmemiş sorulardan biri. Mars’ın ovalardan oluşan kuzey yarıküresi kısmen daha düzken, güney yarıküresi kuzeye göre daha ince kabuklu ve daha dağlık araziden oluşuyor.

Bilim adamları bununla ilgili iki teori sunarken, birinden birini seçmek için şimdiye dek hiçbir kanıt elde edilemedi. Bunlardan biri, Mars’a dev bir asteroid ya da kuyrukluyıldız çarpması; diğeri, gezegenin mantosunun büyük ölçüde yükselmesi.

Araştırmanın başındaki Profesör Jeffrey Andrews-Hanna, “kuzey havzası” adını verdikleri ve düzgün olmayan bir çarpmayla oluşan bu dev kraterin, Güneş Sisteminde şimdiye dek bilinen en büyük kraterin dört katı büyüklüğünde olduğunu belirtti.

Dergideki ikinci bir makalede de, California eyaletinin Pasadena kentindeki California Institute of Technology’den (Caltech) bir ekip, üç boyutlu simülasyonların yardımıyla, çarpmanın açısını, hızını ve göktaşının büyüklüğünü hesapladı.
 
Buna göre, çarpmanın açısı 30 ila 60 derece, hızı saniyede 6 ila 10 kilometre ve gökcisminin çapı bin 600 ila 2 bin 700 kilometre Santa Cruz’daki California Üniversitesinden üçüncü bir ekip de, çarpışmanın etkisiyle Mars kabuğunun tepkisini incelemek için bir model oluşturdu.
 
Bilim adamları, modellerinde bu çarpışmanın etkisiyle gözlemlenen kraterle aynı büyüklükte bir çukur oluştuğunu, Kızıl Gezegenin geçmişte olduğu gibi manyetik alanının değiştiğini ve düzlüklerin oluştuğunu gördü.

 Araçtan art arda gönderilen fotoğraflarda, yüzeyden alınan beyaz toprağın birkaç gün içinde eridiği gözlendi.

Arizona Üniversitesi’nden Peter Smith, düzenlediği basın toplantısında, “Bugün büyük bir gururla ve neşeyle ilan ediyorum ki aradığımız şeyin izini bulduk. Bu gerçekten de buz, başka bir madde değil” dedi.
 
Mars’ta su izine rastlanması, yaşam izi konusunda da kilit öneme sahip. Su olması, mikrobik düzeyde de olsa bu gezegende bugün veya geçmişte yaşam olabileceğine ilişkin önemli bir bulgu olarak kabul ediliyor.

Mars’ın, yörüngesindeki yolculuğu sırasında hidrojen analizi yapan Odyssey uydusu aracılığıyla da, 2002 yılında, gezegenin kuzey kutbunda buz kütlesinin varlığı belirlenmişti. 25 Mart’ta gezegen yüzeyine inen Phoenix bu bulguyu, yerinde yaptığı analizle teyit etmiş oldu.

Araca alınan toprak örneklerinde haftalar boyu sürecek analizlerle buzun yapısı incelenerek jeolojik tarihi anlaşılacak, ayrıca organik madde aranacak.