Bilim adamları evrendeki bilinen en ağır yıldızı keşfetti.

Tarantula Nebulasının merkezinde yer alan, toz ve gaz bulutundan oluşan dev yıldızın ağırlığı üzerinde çalışan bilim adamları, yaptıkları açıklamada, komşu bir galaksiye doğru çekilen ”R136a1” adlı yıldızın kütlesinin bir zamanlar Güneş’in yüzlerce katına ulaştığını bildirdi.

İngiltere’nin kuzeyindeki Sheffield Üniversitesi astrofizikçilerinden Paul Crowther ve ekibince, Monthly Notices of the Royal Astronomical Societies adlı bilimsel dergide yayımlanan yazıda, dev yıldızın ağırlığının, zaman içinde asıl ağırlığının önemli bir kısmını kaybetmiş olmasına karşın şimdiye kadar rastlanan en ağır yıldızdan 2 kat fazla olduğu belirtildi.

Crowter basına yaptığı açıklamada, içindeki gazı büyük bir güçle yakan yıldızın yaydığı ışığın, Güneş’in yaydığı ışığın 10 milyon katı kadar olduğuna dikkati çekerek, ”İnsanların tersine yıldızlar ağır olarak dünyaya gelirler ve yaşlandıkça ağırlıklarını kaybederler. R136a1 ise orta yaşlı bir yıldız ve zaten oldukça yoğun bir ağırlık kaybetme programından geçmiş durumda” diye konuştu.

Uzmanlar, oldukça şişkin ve kırmızımtrak renkli olmaları nedeniyle kırmızı devler adı verilen diğer büyük yıldızların R136a1′den daha büyük olmalarına karşın, ağırlıklarının bulunan bu dev yıldızın ağırlığının çok altında kaldığına dikkati çekiyor.

Kütlesi bir zamanlar Güneş’in 320 katı kadar olan R136a1 adlı dev yıldız, zaman içinde kütlesinin bir bölümünü kaybetmiş olmasına karşın halen Güneş’ten onlarca kat daha büyük bir kütleye sahip ve 40 bin santigrat dereceyi aşan yüzey ısısı da Güneş’in yüzey ısısından 7 kat fazla.

R136a1 gibi dev yıldızlar, enerjilerini daha küçük yıldızlardan çok daha hızlı bir şekilde tükettikleri için, daha küçük yıldızlardan milyonlarca kat daha fazla ışık yayabiliyorlar. Ancak bu, aynı zamanda, bu dev yıldızların ömürlerini daha hızlı tükettikleri ve hızlı yaşayıp genç öldükleri anlamına da geliyor.

Böylesine devasa yıldızların, görebileceği en uzun ömrün ”sadece 3 milyon yılla sınırlı” olduğuna dikkati çeken Crowther, ”Astronomide bu çok kısa bir zaman dilimidir” dedi.

Crowther, kısa ömürlü olmaları ve sadece en yoğun yıldız kümelerinde oluşabilmelerinin, astronomların bu tip dev yıldızlara oldukça nadir rastlayabilmelerinin başlıca nedenlerini oluşturduğunu sözlerine ekledi.

AA

Türkiye, bu keşifle, evrenin gelişim sırlarının çözümü için uzayı gözlemleyen pek çok ülkenin bilim gündeminde yeni heyecan yarattı.

Türk araştırmacılar, keşfin ardından pek çok araştırma merkezinden astrofizikte ortak araştırmalar yapma teklifi aldı.

Keşif, önümüzdeki ay, “The Astrophysical Journal” dergisinde yayımlanarak literatürdeki yerini alacak.

AA muhabirine açıklama yapan Sabancı Üniversitesi Mühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesi Öğretim Üyesi Doç Dr. Ersin Göğüş, dünya, Güneş ve Ay’ın yer aldığı Samanyolu Galaksisi’nde yüz milyarı aşkın yıldızın, 2 bin dolayında da nötron yıldızının bulunduğunu ifade etti.

Nötron yıldızları

Göğüş, maddenin en yoğun halde bulunduğu yapılar olan nötron yıldızlarının çok kuvvetli manyetik alanlara sahip olduğunu belirtti.

Bu yıldızlardan manyetik alanları en düşük olanların bile çekim gücünün güneşten 10 bin kat daha fazla olduğunu kaydeden Göğüş, “Evrendeki en kuvvetli mıknatıslar olan nötron yıldızlarındaki patlamalar, saniyenin onda biri kadar sürüyor. Bu kadar kısa sürede, güneşin neredeyse bir yılda yaydığına eşit miktarda eşit enerji yayıyor” dedi.

Astrofizikçilerin şimdiye kadar 6 tane çok kuvvetli manyetik alana sahip ve yüksek patlama özelliği gösteren nötron yıldızını keşfettiğini dile getiren Göğüş, bu yıldızların ilk üç tanesinin 1979′dan beri bilindiğini, dördüncüsünün 1998′de, beşincisinin 2008′de, altıncısının 2009′da bulunduğunu söyledi.

Türk araştırmacılardan 7. nötron yıldızı keşfi

Doç. Dr. Gögüş, liderliğini yürüttüğü ve aralarında aynı üniversitenin öğretim üyesi Dr. Yuki Kaneko’nun yer aldığı ekibin yeni bir nötron yıldızı keşfettiğini bildirdi. Göğüş, bu nötron yıldızının bugüne kadar keşfi yapılan 7. nötron yıldızı olduğunu söyledi.

Yeni nötron yıldızının saniyenin onda biri süresinde gerçekleşen patlama nedeniyle fark edildiğine işaret eden Göğüş, keşfe ilişkin şu bilgileri verdi:

“Ekibimiz, ilk olarak NASA’nın Swift uydu teleskobu ile patlamayı keşfetti. Yine, NASA’nın Chandra ve RXTE uydu teleskopları ile takip ederek yeni keşfettikleri nötron yıldızının genel özelliklerini ortaya çıkardı.

Keşfettiğimiz 7. nötron yıldızının manyetik alanı, güneşin manyetik alanının 18 milyar katına eşit. Saniyenin onda birinden de kısa süredeki patlamada yaydığı enerji güneşin 1 saniyede yaydığı enerjiden on milyon kat daha fazla.”

Ekseni etrafında 7.5 saniyede bir dönüyor

Bilinen nötron yıldızlarının sayılarının çok az olması nedeniyle bilim dünyası tarafından dikkatle incelendiğini dile getiren Göğüş, “Bu yıldızlar, maddenin çok yüksek manyetik alanlardaki davranışını anlamamız için adeta bir laboratuvar görevi görüyor. Yani biz direkt olarak bu manyetik etkileri dünyaya getiremiyoruz ama yıldızları takip ederek maddenin çok yüksek manyetik ortamlardaki hareketlerini inceleyebiliyoruz” diye konuştu.

7. nötron yıldızının keşfinin ilk defa Türk araştırmacıların önderliğinde yapılmasının önemine işaret eden Göğüş, şunları kaydetti:

“Keşifte bizi en gururlandıran konu, Türkiye’deki bilimsel ve teknolojik birikimin belli bir düzeye erişmesini görmek oldu. İyi bir ekibin Türkiye’de önemli bir keşfe imza atması bilimin ülkemizde geldiği noktayı da gösteriyor. Yıldızın keşfinin yapıldığını duyan bilim çevreleri, ekibimizle irtibata geçerek ortak çalışmak istediklerini dile getirdi. Ekibimiz, aralarında İtalya, ABD, İspanya, İngiltere ve Hollanda’dan da astrofizikçilerin de yer aldığı 23 kişiden oluşuyor.”

7. nötron yıldızının keşfi ile ilgili hazırladıkları makalenin astrofizik alanında dünyanın en önemli bilimsel dergilerinden biri olan “The Astrophysical Journal” adlı yayına kabul edildiğini bildiren Gögüş, derginin gelecek ayki sayısında basılmasının ardından keşiflerinin uluslararası literatürdeki yerini alacağını belirtti.

Dünya’ya uzaklığı 40 bin ışık yılı mesafede olan 7. nötron yıldızının adının, “SGR J1833 – 0832″ olduğunu bildiren Göğüş, yıldızın çok hızlı bir dönme periyodunun bulunduğunu, ekseni etrafında 7,5 saniyede bir döndüğünü belirterek, yıldızın bu özellikleriyle diğer nötron yıldızları arasında farklı bir yeri olduğunu da sözlerine ekledi.
cnnturk.com

NASA’nın bu ücretsiz hizmetinden faydalanmak için “faceinspace.nasa.gov” adresine girmek, fotoğraf ile ismi yüklemek ve bu hatırayı uzaya son iki mekik seferinden hangisinin götüreceğini seçmek yeterli.

Bu hizmetten faydalananlar, fırlatılışından sonra isim ve fotoğraflarını uzaya taşıyan mekiği, sanal ortamda, Twitter ve Facebook gibi paylaşım sitelerinden de takip edebilecekler.

Uzay seferinin sonunda mekiğin yere inmesinin ardından ismini ve fotoğrafını uzaya gönderenler, bu siteye tekrar girerek, sefer komutanı tarafından imzalanan “Uçuş Sertifikalarını” da yazıcıdan alabilecekler.

Mekiklerin, 30 yıla yakın hizmet verdikten sonra emekliye ayrılmalarından önce Discovery’nin eylül ortasında Endeavour’ın da kasım sonunda yapacağı son iki sefer kaldı.

NASA’nın bu hizmeti, uzaya büyük ya da küçük çeşitli eşyalar götürme geleneğine dayanıyor.

Öğrencilerin imzaları, Beatles plakları, “Toy Story” animasyon filminin karakteri Buzz’ın oyuncak bebeği, bilim kurgu dizisi Uzay yolu’nun yaratıcısı Gene Roddenberry’nin külleri gibi birçok şey daha önce uzaya götürülmüştü.

Mart 2009′da da bir yarasa, Discovery’nin yakıt tankına tüneyerek maceraya atılmış ancak fırlatmadan sonra NASA kontrol merkezinin ekranlarından kaybolmuştu.

AA

Amatör ve profesyonel astronomları bir araya getiren The Planetary Society’nin belirttiğine göre, biri kuzey yarı kürede diğeri güney yarı kürede olmak üzere iki koyu renk kuşağı bulunan Jüpiter’in amatör astronomlar tarafından çekilen son fotoğraflarında güneydeki Ekvatoryal Kuşağının ortadan kaybolduğu görüldü.

Jüpiter’in güney yarı küredeki kuşağının, dev gezegen yörüngesinde Güneş’in arkasına geçmeden önce geçen yılın sonunda var olduğunu belirten bilim adamları, bundan üç ay sonra kuşağın yok olduğunu kaydettiler.

Bu garip olayı ilk fark edenlerden “Astro_Bob” diye bilinen gazeteci ve amatör astronom Bob King, Jüpiter’in tek bir kuşakla, sanki Satürn’ün halkasız olması gibi tuhaf göründüğünü söyledi.

Bu alışılmadık durum daha önce de gözlenmişti. Jüpiter her 10 veya 15 yılda bir kuşaklarından birini kaybediyor ya da yeniden ortaya çıkarıyor ve bu durum bilim adamları için hala bir gizem olarak kalmaya devam ediyor.

Kütlesi Dünya’nın 316 katı, hacmi 1500 misli olan ve Dünya’dan 800 milyon km uzaktaki, Güneş Sistemi’nin en büyük gezegeni gaz ve sıvı devi Jüpiter’in yüzeyi yoğun kırmızı, kahverengi, sarı ve beyaz renkli bulutlardan oluşuyor ve açık renkli yerlere bölge, koyu renkli yerlere de kuşak adı veriliyor.

Değişik yükseklikteki kimyasallardan oluşan bu bulutlar içinde en yüksekteki beyaz bulutlar, donmuş amonyak kristallerinden oluşan bölgelerde yer alıyor. Koyu renkli alçak irtifalardaki bulutlar da sülfür ve fosfor bulunan kimyasallardan oluşuyor. Bulutlar, Jüpiter’in hızlı dönüşünden ötürü saatte 500 km hıza ulaşan rüzgarlar nedeniyle kuşakların içinde doğru sürükleniyor.

Jüpiter’in Ay kadar büyük uydusu Europa, evrende bugüne dek saptanmış, Dünya’ya en çok benzeyen gök cismi.

AA

12-13 Nisan tarihlerinde gerçekleşen patlamada çekilen görüntüleri birleştirilerek video haline dödüştürüldü.

Videoda alev topu haline gelen Güneş’in yüzeyindeki patlama net şekilde görüntülendi.

NASA yeni görüntülerin bugüne kadar elde ettikleri görüntülerden “çok daha etkileyici” olduğunu açıkladı.

Hayır, katiyen hayır! Yörüngeler elips değildir ve matematikçiler de hiç bir gerçeği ispat edememiştir. O matematikçiler Newton kanunlarını eğip bükerek, Kepler’i haklı çıkaracak sahtekarlıklar yaparak, kendilerini tatmin etmişlerdir.

Elips nedir? Elips düzlemsel bir geometrik şekildir, bir yumurtanın boylamasına kesitine benzer.Eni boyu olan katı bir geometrisi vardır. (a,b) değerleri sabittir.Şek.1

Şek.1 Elipsin F1,F2 gibi iki odağı vardır ve (F1M+F2M=2*a) dır.

Kepler kimdir? Kepler gök cisimleri konusunda zamanında en mükemmel önerilerde bulunmuş bir araştırmacı, bir ilim adamıdır.1609 yılında demiş ki: bütün planetlerin yörüngeleri elipstir,Güneş bu elipsin bir odağındadır,F1M uzunluğu eşit zamanda eşit alan tarar,.. vs. 1618’de de demiş ki: planetlerin peryodları (Güneş etrafında bir devir yaparken geçen zaman) P1=P2*(r1/r2)^(3/2) hesabına uyar; burada r1,r2 planetlerin Güneşe olan uzaklıklarıdır. Yani: P2 planeti Güneşe r=1 birim uzaklıkta olması ve devrini 1 yılda yapması halinde, Güneşe r=3 birim uzaklıktaki P1 planeti devrini 5,19 senede yapar. [P1=1*(3/1)^(3/2)=5,196]

Newton kimdir? Newton Kepler’den 50 yıl sonra yaşamıştır.Onunla mekanik kanunları (kütle,ivme,kuvvet) matematik olarak ispatlanmıştır.Daha sonra matematikçiler bu mekanik kanunlarıyla gök cisimlerinin hareketlerini bir elips yörüngesinde yaptıklarını ispat etmişlerdir..

Tamamıyla yanlış bir inandırılmadır.
Matematikçiler Kepleri doğru çıkarmak için sahtekârlık yapmışlardır. Şek.2

Şek.2 M planetinin Vf dikey hız vektörü, bütün yörünge boyunca sabittir.

Matematikçiler Kepler’i haklı çıkarmak için şu sahtekârlığı yaparlar:
Vf planetin oluşumundan beri sabit olduğuna göre, değer değişimi yoktur. Yani,
d(r*df/dt)/dt=0 yazılır.
Sonra bu eşitliğin sol tarafı (r) ye bölünüp (r) ile çarpılırsa durum değişmez derler.
İşte sahtekarlık tam bu noktadır. Parantezin dışına (1/r) içine (r) çarpanı konur ve,
1/r*d(r*r*df/dt)/dt=0 bulunur.
Buradan d(r*r*df/dt)/dt=0 yorumlanır ve entegral alınarak
r*r*df/dt= Sabit ispat edilmiş olur, bu ise
r*Vf=Sabit, yani “eşit zamanda taranan alanlar eşit” anlamına gelir.
Mükemmel düzenlenmiş bir oyun!

Tuhaftır,kimse de bu hesaba itiraz etmez.
Acaba matematikçiler,astrofizikçiler bizleri “salak” yerine mi alıyor?
Bizleri kandırmaya devam etmekteki menfaatleri nedir? Şöhretleri mi?

Planet yörüngelerinde Vf=Sabit kanununu bilen var mı? Newton bunu mekanik kanunlarında açıklamış.Hatta denge icabı planetlerin bir merkez etrafında döneceklerini de söylemiş.Demiş ki: planetlerin yörüngesinde Vf sabit,Vr değişken olur.Şek.3

Şek.3 Alemin dengesi icabı,m1 ve m2 kütleleri yekdiğerinin etrafında dönmeğe MECBURDUR.

Bu dönmenin şekli nasıl bir yörüngedir? Neden yörünge boyunca Vf sabittir? Newton bunu da açıklamış.Ancak düzenbaz matematikçiler,Newton’un bu beyanını Kepler’in alanlar kanununu haklı çıkaracak şekilde bozmuşlardır.Üzgünüm,böyle bir kanun yoktur! Şek.4

Şek.4 Vf=dik hız vektörü,planetin doğuştan kazandığı bir hızdır.Değişmez.
Planet bir paraboloid yüzeyinde yüzer. Vr değişir, Vf sabit kalır
Milyarlarca yörüngenin paraboloid yüzeyindeki izdüşümü bir sarmaldır.
Kepler bu sarmalları elips zannetmiştir.

Yoksa sizce de Kepler haklı mı? Siz de bu izdüşümleri elips mi zannediyorsunuz? Eşit alanlar kanununa mı inanıyorsunuz? Gelin,öyleyse, siz de yeni bir uzay formülü icat edin:
Lütfen şöyle yazın:
d(r*df/dt)/dt=0 ve eşitliğin sol tarafını (r^2) ye bölün sonra çarpın.(parantez dışı, parantez içi sahtekarlığını siz de yapın)
Şöyle yazacaksınız:
1/r^2*d(r*r^2*df/dt)/dt=0 şimdi de entegralini alın
r*r^2*df/dt= Sabit bulacaksınız.
Ne buldunuz fark ettiniz mi?
“Eşit zamanda taranan HACIMLAR eşittir” diye bir uzay kanunu buldunuz.

Büyük bir ilim adamı, kurnaz bir matematikçi oldunuz .Tebrikler size!
Pekiyi,bizler “koyun!” muyuz?
Bizlere “salak,cahil” muamelesini hak görenlere ne demeliyiz?
Ben,protesto derim.

necattasdelen@ttmail.com

Kaynak: http://scienceray.com/astronomy/the-orbit-of-the-planets/

Hubble uzay teleskobundan alınan görüntülere göre Plüton gezgeni eski fotoğraflarıa göre %20 daha koyu rekli. Plüton gezgeninin portakal renginde olan dış yüzeyi 248 yıllık dönme süresinin yeni bir safhaya girmesinden dolayı buz tabakasında bazı değişiklikler meydana geldiği belirtildi.

Bir yılın 365 gün olduğunu da kim demiş ki. Böyle bir sabit yok ki ışık yılından bahsedelim.
Sabit olsaydı, evet, ışık yılından bahsedebilirdik. Fakat yılların hep 365 gün olması diye bir kanun yoktur. Kandırmaca da buradan başlıyor, zaten.

Sene nedir? Hiç düşündünüz mü? Sene dünyanın güneş etrafındaki 1 adet devri için geçen süredir.1 adet devir 47 günde de olabilir,259 günde de,365 günde de,487 günde de olabilir.
Hiç öyle olur mu? Bu ne saçma bir düşünce, sene 365 gündür, diyecek kadar kandırılmışsanız, ışık yılı mesafesinde de, tarifinde de inandırılmış oluyorsunuz.

Kandırmaca KEPLER kanunlarından kaynaklanıyor. Bu kanunlar da gene insanlara zorla ezberletilmiş, fizikçiler matematikçiler hepsi bu kanunların doğru olduğuna dair ispatlar vehmetmişler.Hatta Newton’unun mekanik kurallarını dahi kendi ispatlarına delil göstermişlerdir.Oysa Newton’un kendisi hiçte böyle bir aldatmacaya girmemiştir.Kendinden sonrakilerin işgüzarlığıdır.Matematikleriyle nefislerini ve sizleri kandırmışlardır.

Siz siz olun önce Kepler kanunlarını kendi kendinize sorgulayın. Hakikaten yörüngeler elips mi?Dünya böyle bir elipsin bir odağında mı? 1 senelik yörüngede dünya güneşe bir yaklaşıyor bir uzaklaşıyor mu? Bunları bir düşünün, bakınız böyle olamadığını kendiniz keşfedeceksiniz.

Böyle değilse,nedir? Geliniz pratik olalım.Dünya çevresinde dolanan suni peykleri ele alalım.
Kontrol roketleriyle dünyadan şu kadar km uzaktaki bir yörüngeye yerleştirilmiş bu peyklerin yörüngesi elips mi diyeceğiz? Diyemiyoruz,çünkü beher devirde milimetre milimetre seviye kaybederek sonunda dünyaya düşüyorlar.Elips olsaydı düşmezler ilelebet o yörüngede kalırlardı.Dünya o elips zannedilen yörüngelerinin bir odağında mı? Yani bu peykler beher devirde dünyaya bir yaklaşıyor bir uzaklaşıyorlar mı? Tekrar eski uzaklıklarına mı gidiyorlar?
Hayır.Gitselerdi elips zannedebilirdik.Oysa beher devirde milimetre milimetre dünyaya yaklaştıklarını ve sonunda da düştüklerini biliyoruz.Bir ömürleri var.Var mı yok mu? Karar vermeniz gerekiyor.Var demek zorundayız çünkü düşüyor işleri bitiyor diyoruz.İşte Dünya da Güneş etrafında bu peykler gibidir.Yörüngesi elips değildir,milimetre milimetre güneşe düşmektedir,bir ömrü vardır,Güneş de o elips zannedilen yörüngenin odağında değildir.Beher devirde dünya güneşe bir yaklaşıp bir uzaklaşmaz.Bunlar Keplerin zanlarıdır,fizikçiler ve matematikçiler tarafından ispat edildiği zannedilen sakatlıklardır.Sizlere de bu sakatlıklar doğru diye öğretilmiştir.Hala da öğretilmektedir.Siz de öğretilenlere akıl erdirmek zahmetine girmemek durumunda kalıyorsunuz.Düşünürseniz benim gibi ilim anarşisti sayılırsınız.

Gelin önce bu alemdeki cisimler neden birbirinin etrafında dönüyorlar sorusuna girelim.
Niye dönsünler?Ne güzel yerlerinde dursalar ya, olmaz mı idi? Olmuyor.Bunu Newton bulmuş.Demiş ki,alemde yalnız iki adet kütle olsaydı, onların dengede kalması için, birbirlerine uyguladıkları çekim kuvveti, merkezkaç kuvvetlerine eşit olmak zorundadır. Merkezkaç kuvvet teğetsel bir hız gerektirir.Bu hızlar var oldukları için m1 ve m2 kütleleri buluşma noktasının (ağırlık merkezinin) etrafında dönerek buluşmaları gerekir.Şekil.1

Şekil.1

2 kütleli bu alemde
m1,m2 kütleleri dengede ise, buluşma noktası için (m1*r1=m2*r2) ve (r1+r2=d) den
r1=m2*d/(m1+m2) ve r2=m1*d/(m1+m2) yazılır

Denge varsa, buluşuncaya kadar (Merkezkaç kuvvet=Çekim kuvveti) yazılır
Fçekim=G*m1*m2/d^2 Newton kanunudur
(F1merkezkaç= m1*V1x^2/d) ve (F2merkezkaç= m2*V2x^2/d) ve (F1=F2) den
(V1x^2=G*m2/d) ; (V2x^2=G*m1/d) ve [V1x^2*m1=V2x^2*m2] yazılır.Yani
V1x ve V2x hızları var olacaktır.Olmaya mecburdur.Yoksa denge oluşmaz.
Bu hızlar var olmak durumundaysa m1 ve m2 buluşma noktalarına,çapı beher devirde azalan ve daireye benzeyen bir sarmal yörüngede hareket ederek erişeceklerdir. Milyonlarca, milyarlarca sarmal devrinden sonra birbirlerinin üstüne düşeceklerdir. Şekil.2

Şekil.2
Siz bu yörüngelerde elips görüyor musunuz?
3 kütleli bir alem Şekil.3 te ve 5 kütleli bir alem de Şekil.4 de gösterilmiştir.Kütleler buluşma noktasına sarmallar boyunca giderler.İsterseniz buluşma noktasına Güneş’i,kütlelerin yerine de gezegenleri koyunuz,herhangi bir gezegeni koymayı unutmayınız. Hiçbiri için elips göremeyeceksiniz.

Şekil.3

Şekil.4

Hatta bilinen eğik atışlar diyagramını polar grafik olarak çiziniz.Elips mi görüyorsunuz yoksa sarmallar mı?Şekil 5 de ömrü 3 devir olan bir kütlenin polar grafiği var. Grafiğin solunda T=3 devirlik bir menzil varsayılmış. Siz bunu milyarlarca devir olarak yorumlayınız.Atılan taş milyarlarca devir sonra düşecekmiş şeklinde yorumlayınız.X ekseni yönünde hız sabittir.Y ekseni yönünde hız yükselmeğe göre değişkendir.Grafiğin sağında oluşan milyarlarca sarmal elipse mi benziyor ki Kepler’e hak verelim.Uyanmamız gerekmiyor mu?

Şekil.5

Ben şeklin solunda genliği değişen sinüs benzeri sarmallar,sağında da o sarmalların izdüşümünü görüyorum.Elips görmüyorum.Diğer taraftan X ekseni istikametinde (güneşin yörüngesi boyunca) hız sabit olduğundan,beher devirde,artık buna beher senede diyelim, farklı uzunlukta sarmal boyu gidildiğini görüyorum.Yani başlangıçta sarmalın çapı küçük, ortalarda en büyük,sonlarda gene küçük. Bir diğer deyimle ilk sarmallarda peryod küçük, ortada,yarı-ömürde,peryod büyük, sonlarda peryod gene küçük görüyorum.Tabii hala milyarlarca sarmal düşünüyorum.Peryodun küçük olduğu sarmallarda 1 adet devir,yani artık şuna 1 sene diyelim, az sürede,peryodun büyük olduğu ortalarda 1 sene çok sürede gerçekleşiyormuş.

Demek ki,senelerin süresi değişiyormuş.Ozaman ışıkyılı mesafesi demek doğru mu?Fizikçiler bu tarifi işin esasına girmeden,Kepler öyle dedi diye,Keplerin ruhu bile duymadan,son asırda insanlara yutturmuşlardır.Uyanalım,yutmayalım.Biz de başkasını aldatmayalım.
Var oluşundan beri dünyanın kendi ekseni etrafındaki açısal dönme hızı sabittir.Yani gün 24 saat demişsek bu değişmez.67 gün süren senede de gün 24 saattır,365 gün süren tarihimizde de gün 24 saattır.Sabit olan bu değer ile “ışık günü” mesafesi tarif edilebilir.Işık yılı mesafesi
uydurma bir tariftir. Matematikte olduğundan fazla sapık tarif fizikte vardır. Kanmayalım

necattasdelen@ttmail.com

Kepler (1609) planetlerin (Dünya,Venüs,Satürn,…) Güneş etrafında eliptik bir yörüngede yüzdüklerini söylerken,  göresel geometrik bir Modeli düşünmüştür.Doğrusu planetlerin yörüngesi bir sarmaldır.Nasıl bir sarmaldır,elipsin sarmalı mıdır?

Hayır,değildir.Benim fikrim şöyle:

Uzayda, velev ki göresel olsun, elips şeklinde bir yörünge yoktur. Elips, parabol veya hiperbol şekilleri insan zihninin ürettiği geometrik, matematik modellerdir. Dünya  Güneş etrafında eliptik bir yörüngede dönmez, Ay da Dünya etrafında eliptik bir yörüngede dönmez, Satürn de Güneş etrafında, suni uydularımız da eliptik bir yörünge izlemezler. Hepsi çift sarmallı, Kardioid benzeri bir yörüngede yüzerler. Sarmallardan biri  Güneşin (z) yörüngesi boyunca Planetin sürüklenmesinden, diğeri Güneş etrafında Kardioid benzeri sarılmasından oluşur.

Hiçbir durgun konum yoktur. Elips ise durgun bir geometrik şekildir. Şekil I.

Şekil.I

Dünyamızı ele alalım

Herhangi bir eğik atışta, atılanın yörüngesi  (Vy^2=2,g*yMax  ; Vx=xMax/t   ; t= Vy/g) denklemleriyle ifade edilir. Burada (g) yerçekimi ivmesidir.Bu fiziki bulgular (F=G.m.M/r^2)

genel çekim kuvveti mutabakatından ileri gelir. Neticede (y=1/2*g*t^2) yazarız. (g) yi de kısa mesafe hesaplarında sabit kabul ederiz.

Atılan cisim xMax=Vx*t mesafede yere düşecektir.

Dünya düz değil, yuvarlaktır.

Cismi dünyayı bir kere döndükten sonra düşürecek bir (Vx=xDünya çevre uzunluğu/t ) olan bir atma yöntemi matematik olarak vardır.

Atılan cisim P1 noktasında, yahut P2 noktasında, veyahut bir tam dönü sonra atıldığı noktaya düşmek durumundadır. Bunların yörüngesi hep Kardioid benzeri bir yay şeklindedir.Şekil II

Şekil. II

Yahut atılan cisim Dünyayı birçok defa döndükten sonra düşecektir.  (g) ivmesinin sabit olduğunu farz ederek (değildir) cismin Dünya etrafında bir sarmal ailesi meydana getireceğini

görürüz. Bunda Kartezyen (y) ordinatları Polar (dR) ile ve lineer (x) absisleri dönme açısına karşılık getirilmişlerdir.Şekil III

Şekil.III

Yörüngenin doğum tarihi, başlangıcı, atılmanın ilk oluştuğu andır. (z) yörüngesindeki ilk “Patlama”anıdır. Fırlayan cisim (z) etrafında döne döne tepe noktasına erişir. Atılan bir taş gibi. (h=yMax=Vy^2/(2*g)) değerine ulaşınca, gene döne döne atıldığı noktanın (yol=Vx*t) mesafesinde düşer, ölür. Şekil.IV

Şekil.IV

Tepe noktasındaki  sarmal halkaları bir daireye benzer. Onlar bile daire değildir. (hson=Vy^2/(2*g) değeri halkanın bir noktası ile ondan 180 o önceki noktasında farklıdır.

Bu fark o kadar azdır ki, buna bir elips deseydik, elipsin (a,b) değerlerindeki değişikliği anlayamazdık. Dolayısıyla “bu bir dairedir” derdik.

Halkaları elipse benzettiğimizde, (a,b) değerlerindeki değişiklikleri ölçebilsek:

-(a,b) artan değerler ise, tepe noktasına ulaşılamamıştır,derdik

-(a.b) azalan değerler ise, tepe noktası aşılmıştır,derdik.

Elipse benzetmek adet olduğundan da:

-eksantriklik “0” civarında ise, planet yarı ömrüne ulaşmıştır, derdik. Dengede, derdik

-eksantriklik “1” civarında ise, planet ya yeni doğdu, yahut ölmek üzere, derdik. Dengesiz .

Güneşin planetleri ne durumda

Eksantriklik (yanlış kelime) “0” a yakın ise o cisim dengeli ve yarı ömründe.

“1” e yakın ise o cisim çok hareketli, ya doğum aşamasında, yahut ölüm. Dengesiz.

Dünyamızın yörüngesi

Bütün planetler gibi Dünyamızın yörüngesini de Kepler elipse benzetmiş, ondan sonra gelen fizikçi ve matematikçilerde durumun böyle olduğunu ispatlamak için kendilerine özgü faraziye ve matematiklerini ilme yakıştırmışlardır. Benim ki de bir yakıştırmadır, ancak her ne kadar bilinen fizik denklemleri devreye sokulmuşsa da, işin aslı El-Harezmi’nin ikinci derece y=a*x^2+b*x+c denklemlerine, yani saf kan matematiğe dayanıyor. Daha sonra bu denklemin katsayılarının fizik değerlerine karşılık olduğu fark ediliyor. Kısacası problem bir fizik araştırmasından değil bir matematik modellemesinden ibarettir. [y=a*x(1-x)] ele alınıyor

(y) yerine (dR) konuyor;  (x) yerine  (k*açı) konuyor. Fizikle hiç ilgisi yok.Parabol yerine sarmal, açılan kapanan bir çeşit Kardioid şekli ortaya çıkıyor.Ölü değil, canlı bir yörünge.!

Hiç âlemde ölü yörünge olur mu?  Elips ölü modeldir.

Gene de insanların kafasını fazla karıştırmamak için, Dünyamızın yörüngesini elipse benzetmeyi kabullenirsek , bu ellipsin büyük ve küçük yarı eksen uzunlukları (A,B) için

(A=1 ve eksantriklik e=0,0167) dersek (B=0,99986) hesaplanır.

Şimdi excel Tablo I deki safkan matematik hesabına göz atalım;

(y) polar sarmal mesafesinin değerleridir. Hizalarında karşılığı (açılar) vardır.

(d.açı=0,2635) bir Macro programı ile hesaplanmıştır. Dünya’ya özel bir değerdir.

y=h2=1 ,                     ondan 90 o öndeki değer

y=b2=0,999953488,   ondan 90 o öndeki değer

y=h1=0,999813404,   ondan da 90 o öndeki değer

y=b1=0,99958057

a=(h2+h1)/2=              0,999906702

b=(b2+b1)/2=             0,999767029  hesaplanır

e=(a^2-b^2)^(1/2)/a= 0,016713879  bulunur

A=       1                      deseydik

B=b/a=0,999860313   olurdu ve eksantriklik gene  e=0,016713879 olurdu. Şekil V.

Bu hesapların fizikle ilgisi yoktur.2.ci derece denklemlerinin çözümüdür.

Şekil.V

Dünyanın kalan ömrü

Dünyamızın yaşı çeşitli usullerle 4 600 000 000 dünya senesi olarak tahmin ediliyor.

Yarı ömür (x=0,5 yahut  h2=1 )’e karşılık gelir.

h1=h2 olunca yarı ömre gelinmiş olur. Denge durumu.

Tablo 1. den

xh1=49317 karşılığı 4 600 000 000 sene ise

xh2=50000 karşılığı  4 663 706 200 sene olarak hesaplanır. Yani

h2 aşılmışsa                  kalan ömür=4 663 706 200-4 600 000 000= 63 706 200 senedir

h2 aşılmamışsa kalan ömür=4 663 706 200+63 706 200= 4 727 412 400 senedir.

Kısacası, Dünya’nın Güneş’e çarpması için daha çok sene var.

necattasdelen@ttmail.com

English

Andromeda genişlerken, civarındaki cüce galaksileri kendi bünyesi içine alıyor ve sürekli olarak daha da genişliyor. Bilim adamları Andromeda’nın Dünya’ya oldukça yakın olması sayesinde bu süreci rahatlıkla gözlemleyebildiklerini açıkladılar.

Dünya’ya yaklaşık 2,5 milyon ışık yılı uzakta bulunan Andromeda’nın diğer galaksilere karşı sürdürdüğü yamyamlığının ise, galaksinin içerisinde bulunması mümkün olmayan özelliklere sahip gezegenlerin tespit edilmesi sayesinde ispatlanabildi.

Andromeda’nın yakının bulunan Triangulum adlı diğer bir galaksinin yapısının ise Andromeda’ya doğru uzuyor olmasının, yamyam galaksinin yeni hedefinin Triangulum olduğunu ortaya koyuyor. Bilim adamları eğer bu yakınlaşma devam ederse bir süre sonra iki galaksinin tamamen birleşmesinin mümkün olacağını iddia ediyorlar.
samanyoluhaber.com