Kara delikler ilk oluştuklarında her şeyi içlerine çekerler. zamanla içlerine çekip sıkıştırıp yoğunlaştırdıkları parçacıklar birbirlerine yaklaştıkça ısınıp gevşemeye başlarlar ve sıkışma dayanılmaz olunca da en merkezde ısınıp gevşeyen parçacıklar topyekun bir patlama ile patlayarak büyük ısı ve ışık yayarak görünür hale gelip Kuasar’a dönüşürler. Böylece kara delik kuasara dönüşerek galaksi oluşumunun ikinci evresi olarak varlığına devam eder. Daha sonra da merkeze çektiği ve merkezdeki yüksek ısı ve parçalanmalarla ısınıp gevşeyerek parçacık yağmuru ile beslenip güçlenen atom altı temel parçacıklar kendilerinden çok daha küçük olan birer parçacığı uydu edinip merkezin çekim gücünden kurtulup hidrojen atomundan oluşan bir gaz bulutuna dönüşürler.
Bu gaz bulutu içinde de daha küçük girdaplar oluşarak yıldızları oluştururlar. böylece zamanla galaksi bu şekilde oluşup devinerek büyür.
Bay Hawking2in bilmediği nokta her galaksi ve her yıldızın birer kara delikle oluştuğudur. ayrıca bütün temel atom altı parçacıklar da daha küçük karadeliklerle oluşurlar.
Evrende her an irili ufaklı sayısız karadelik oluşmaktadır ve evrendeki her türlü varlık ve oluşum varlığını manyetik fırtınaların oluşturduğu kara deliklere borçludur.

kara delikler olmadan hiç bir madde şekli oluşmaz.

Hidrojen atomları galaksi merkezlerinde üretilirler.
Helyum ve biraz daha yoğun atomlar da yıldızlarda oluşurlar.
Daha yoğun ve ağır astomlar da yıldızın soğuyup kabuk bağlaması ile kozmik fırına dönüşen gezegen yapısı içinde oluşurlar.
Böylece gezegenlerin büyüklüğüne bağlı olarak onlarca temel madde şekli oluşmuş olur.